• 19jun

  Wandelen naar Ollemont

  Weblog No Comments

  Als we opstaan is het heerlijk weer. We hebben weer héérlijk geslapen in het enorme kemperbed. Annie heeft brood gehaald bij de mini-market in het dorp en we hebben relaxed in het zonnetje gegeten.

  Vandaag zijn we gaan wandelen naar Ollemont. Dat is een dorpje in een vallei achter ons dorp aan de noordkant. We hebben de hele dag gezien hoe de bewolking aan de noordzijde ontstond en daar de toppen in de regen en mist hulde. Maar wij liepen heerlijk in de zon. Was echt een beetje een föhn-effect.

  De wandeling was erg mooi en voerde langs berghellingen, kloven en skitterrond Alpenweitjes. Dat zijn net velden met gemengde bloemen boeketten. Skitterrond! eenmaal in Ollemont hebben we even rond gelopen en de kerk van binnen bekeken en zijn toen bij de begraafplaats op het muurtje gaan lunchen. Na de lunch zijn we een weg ingeslagen achter de begraafplaats langs zodat we verderop konden “aantakken” op de “1”: de internationale wandelroute die hier ook doorheen loopt. Dat was erg mooi alngs een berghelling en langs watervalletjes. Op een gegeven moment liep het pad “dood”  tegen een muur waar alleen een grot te zien was met irrigatiegoot. Het bleek dat we door deze uiterst smalle en lage tunnel van 800 meter moesten, en 90% van de lampen deed het niet. Dus we moesten met het lampje van de iPhone door het pikkedonker lopen met de kabel van de irrigatiegoot als geleide… Spooky!!!

  Gelukkig hebben we dit helse avontuur overleefd en hebben we de “gene zijde” gehaald ;-). De rest van de wandeling was mooi met uitzicht op de zuidvallei van Valpelline. Weer terug in het dorp zijn we op een terras neergestreken en hebben daar onze dorst gelest in de zon. Eenmaal terug op de camping hebben we nog uiterst relaxed in de ligstoel gehangen met een hassebassie en daarna zijn we onder de douch door gerend. We gaan vanavond naar de pizzeria dus we moesten wel een beetje fris ruiken 🙂

  Rond een uur of 8 ’s avonds zijn we met een omtrekkende beweging (bleek achteraf) naar de pizzeria gelopen en hebben daar lekker gegeten. Daarna nog een ijsje en toen zijn we weer via een andere (snellere) weg naar de camping gelopen. Ik heb vervolgens wat voorbereidend werk verricht voor de webloggert en daarna zijn we maar eens ouderwets gaan yahtzeeën ! We hebben 3 potjes gedaan en Annie heeft me (weer) met 2-1 verslagen 🙂
  HIER de foto’s van vandaag.

• 18jun

  de 2e etappe naar het Aostadal

  Weblog No Comments

  Ik mag wel zeggen dat de nieuwe kempert – slaaptechnisch –  prima voldoet. We hebben as dijkwerkers geslapen. Daarna even ontbijten, vreetstenen rossen en hoppakee: op naar het Aostadal.

  De 2e etappe verliep ook prima en was op het eind best spannend (vond Annie tenminste): we hebben de Bernhard-pas geslecht en dat was skitterrond. Metershoge sneeuwwallen en flink haarspelden geblazen. Uiteindelijk zijn we op een mooie ANWB camping in Valpelline terecht gekomen. Het weer is wisselvallig: dan weer spetters en donkere wolken; dan weer felle opklaringen. Dat was ook verwacht en zal morgen ook nog wel zo zijn.

  Het is heel rustig op de camping en wat er staat zijn nederlanders. De camping is de 15e pas open gegaan en het is heel erg voor-seizoen. We hebben de kempert geïnstalleerd op een mooi plekkie en zijn toen het dorp en omgeving gaan ontdekken. Daarna even lekker zitten met een hassebassie en wat droge worst. We hebben wat wandelkaarten en informatieboekjes meegekregen van de receptie en daar ging Annie lekker op afstuderen. En toen was het al weer tijd om de kempif-kok uit te gaan hangen. Ik had van de directrice de dienstopdracht gekregen om pasta klaar te maken, dus dat heb ik ook gedaan. Dat was – al zeg ik het zelf – best lekkert. Vervolgens nog een toetje, koffie, thee, afwassen, douchen, webloggen, lezen en een borrel er in en dan kun je al weer naar bed 🙂
  HIER weer heul wat fotooooooos

• 17jun

  Annie en Stefke noar de Alpen

  Weblog No Comments

  We hebben nog nooit zo in twijfel gezeten als nu… Waar gaan we heen?!… De weergoden hadden het de hele week niet zo best voor met Zwitserland, en daar wilden wij juist naar toe. In de hele Alpen is het trouwens zeer matig en de voorspelling dat het beter zou worden zat op 50%.

  

  We hadden als alternatief Noorwegen in het hoofd, dus ik had al een tas met spullen voor Patricia en een paardenbeeld (kado voor Mika) opgehaald bij het huis van m’n vader in Dronten om mee te nemen (mijn vader zit ook in Noorwegen nu dus dat zou extra gezellig zijn).

  Na heel veel weer-updates van onze Laffe Teckel meteorologen Olafski en Jappie en de verwachting  van 60% dat het Azoren-hoog het zou winnen (goed weer in de Alpen) was het gooien van een dobbelsteen nét niet nodig en hebben we voor de Alpen gekozen. We gaan een omtrekkende beweging maken via het Aostadal (ligt in de luwte van de Mt Blanc, Gran Combin, Matterhorn en Monte Rosa: de hoogste bergen va ons continent) om uiteindelijk naar Lauterbrunnen te gaan Het weer moet eerst nog wat opknappen daar.

  We zijn pas om 10:30 vertrokken met “onze”  (lees: van mijn schoonouders) nieuwe kempert. Jazeker, de  andere kemper is ingeruild voor een kemper met losse bedden in de lengterichting. Dat is minder klimmen en veul meer ruimte. 🙂 Bovendien is deze nieuwer, groter en heeft een iets andere indeling. Dat wordt heerlijk slapen!

  De reis verliep goed en we hebben de eerste etappe tot Bad Bellingen gereden. Dat is een kuuroord met kemperplaatsen en daar hebben we eerder gestaan. De kempert rijd as een tiet en voldoet prima. ’s Avonds hebben we relaxed gedaan en een lekkere cup-a-soup genomen (met droge worst, bier en wijn 😉  ). Daarna hebben we de nieuwe beden even slaap-technisch uitgeprobeerd…
  HIER wat ploagies.

« Previous Entries   Next Entries »