Het moge inmiddels bekend zijn: De Teckels gaan veelvuldig de hort op... En we trachten daar elke keer een weblog van bij te houden. In de Laffe Teckel Agenda op www.laffeteckel.nl kun je zien wat er allemaal op stapel staat. Veel plezier met deze weblog.
| Z | Z | M | D | W | D | V |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | ||||||
| 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
| 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
| 30 | 31 | |||||
Jazeker… We zijn verhuist… Weliswaar op dezelfde camping, en hemelsbreed maar 10 meter, maar wel hét mooiste plekkie van de camping. Wij mochten tot morgen op het oude plekkie staan, maar daarna was ie besproken. En juist het mooiste plekkie was nog vrij tot de 7e. Voorlopig blijven we dus nog hier.
Latex!
Rare bosheks in een boshut
Anietje heeft inspiratie:
Het is nu bijna 6 uur en we hebben een writersblock, dus we houden het kort. We zitten nu in de camper, want buiten is het regenachtig en het waait aardig. Komt ook dat we op de uiterste punt van de camping zitten en pal in de wind.
Het ontbijt vanmorgen was wat karig, want door een miscommunicatie hadden we geen brood. Gelukkig hadden we nog een pak crackers mee, dus daar moesten we het mee doen. Het was nog mooi weer, dus gauw de rugzakken gepakt en om 11 uur vertrokken we richting het dal van Marul. We hebben het walderlebnispfad gelopen van ongeveer 6 km. Dit pad loopt langs de rivier en er is van alles te zien. Het lijkt een beetje op de wasserweg in G’burg. We zijn ook nog steil omhoog gelopen naar een uitzichtpunt op een mooie waterval. Er was ook nog een hangbrug over een hele diepe kloof. Het was een hele gevarieerde route. Al met al hebben we nog 450 meter geklommen en natuurlijk ook weer gedaald. Rond half 3 waren we terug bij het startpunt, we hebben daar op een terrasje nog wiener- en oostenrijkse hausgemachte worst met brood gegeten, wat eigenlijk een beetje tegenviel. Jeffrey dacht dat er wittekool als garnering op het bord lag, maar toen hij het hele bossie in z’n mond stopte, bleek het mierikswortel te zijn, en de tranen sprongen in z’n ogen. Van Mierikswortel maken ze o.a. het beruchte Wasabi en dat is heter dan sambal!
Panorama van de terugweg
Nadat we afgerekend hadden was het nog een klein half uurtje teruglopen naar de camping. Ondertussen was het al behoorlijk bewolkt en fris aan het worden. Op de camping waaide het behoorlijk, zodat buiten zitten geen optie was. We zijn dus gezellig de kemert gedoken… Ik was vandaag een beetje half (verkouden etc. algehele malaise) dus heb nog even geslapen, terwijl Jeffrey de foto’s en de weblog deed.
Wat we morgen doen, dat weten we nog steeds niet. Morgen moeten we van deze plek af, want hij is dan gereserveerd. Dus het wordt op de camping verkassen of helemaal verkassen naar een ander gebied. Tot morgen. Doeiiiiiiiii
HIER weer een zooitje foto’s.
Kijk ze eens klef doen..
Annie typt:
Vanmorgen was het al vroeg warm in de camper, want de zon stond lekker te bakken aan de strak blauwe hemel. Na het gebruikelijke ontbijtje hebben we de rugzakken ingepakt en zijn we naar de bushalte gelopen vlak naast de camping. De bus kwam precies op tijd om 10:57 en zonder te betalen konden we zo instappen. Dit omdat we 3 nachten op de camping staan en dan zijn bijna alle bussen gratis 🙂 Voor ons wel handig, omdat je met een camper toch wat minder gauw van het plekkie gaat.
In 10 minuten stonden we bij de lift in Sonntag. We hebben een enkeltje genomen en in weinig tijd stonden we op ongeveer 1250 meter hoogte. Ik had geen goede kaart mee, maar er stond een bordje dat je in 4 uur naar Marul kon lopen. Dus dat hebben we maar gedaan. Marul is een gehuchtje in het dal vlakbij de camping. Vanaf de lift ging het pad eerst steil omhoog en op een gegeven moment door de bossen met wat steigen en dalen. Het was wel lekker onder de bomen, want het was al weer goed warm, volgens mij wel over de 30 graden.
Mooie panorama's boven
De route was mooi en afwisselend, door bos, langs mooie bloemenweiden en op vlakten met hele mooie uitzichten. We kwamen ook langs een stuk of wat bijenkasten, en die moesten natuurlijk even op de foto. Ik hoor Jef nog zeggen: “Ze doen helemaal niets hé, ze vliegen zo langs me heen…” en ik nog: “Zo lang jij niets doet, doen ze jou ook niets”. Maar goed, ik denk dat niet alle bijen van paparazzi houden….. Jef had zijn woorden nog niet koud uitgesproken, of hij werd in zijn nek geprikt! Gelukkig bleef het bij die ene bij, en Jef hield er alleen maar een klein bultje van over. Het was alleen wel erg pijnlijk, maar gelukkig is Jef een hele bikkel en liet zich niet kennen 😉 [Noot Jeffrey:”Wist je dat commando’s uit stilstand 22 meter omhoog kunnen springen?!!!” ]
We waren tegen half 4 in Marul en hebben nog even bij een stalletje lekkere biologische kaas met bieslook gekocht. De producten kwamen van een “Bio-Sennerei”, een bedrijf waar ze zuivelproducten produceren op biologisch verantwoorde wijze. Hierna was het nog ongeveer 20 minuten lopen naar de camping. Op de camping hebben we meteen een ijsje en een koud biertje gekocht bij het campinwinkeltje, en daarna nog een paar uurtjes gerelaxt onder het boompje voor de camper, want het was in de zon heel erg warm en broeierig. We zaten op de rand waar af en toe een heerlijke bries langs kwam.
Nu is het inmiddels 9 uur en begint het een beetje af te koelen, maar nog kan je in je korte broek buiten zitten. Ben benieuwd wat het weer morgen doet… Doeiiiiiiii
HIER weer een bulte foto’s
Recent Comments