• 08okt

  Paragliders in the mist…

  Weblog No Comments

  Gisterenavond druppelde langzaam de geruchten binnen, dat we vandaag naar Feltre zouden gaan. Feltre ligt zuidelijk van de Dolomieten, tegen de Povlakte aan. Reden om die kant op te gaan was oa omdat het weer een heel andere vliegstek is en omdat de verwachting was dat de wind bij Campitello di Fassa meer dan 40 km/h zou zijn, niet vliegbaar dus.

  Na een mooie tocht door de Dolomieten van ongeveer 2 uur kwamen we aan op het landingsveld. Een mooie strook gras tussen het mais, waar de wind meestal dwars op staat. Nationale sport blijkt daar “maisontwijken” te zijn.
  De start konden we echter nog niet zien, omdat er een dikke wolk voor hing, wat normaal was volgens Benne, in deze tijd van het jaar. Dus omhoog en halverwege een bakje koffie drinken. Ondertussen nam de bewolking zichtbaar NIET af. Maar toch vol goede moed door naar de startplaats. Daar stonden helmaal in de mist en konden we af en toe het dal zien. Parawaiting dus…

  En hoe vul je deze activiteit o.a. in:
  Aangezien het windje wel mooi was, besloot Jan-Willem wat opzetoefeningen te gaan doen, terwijl anderen probeerde het gras te maaien door scherpe stenen naar beneden te keilen. Anderen gingen een rondje lopen en 5 zijn terug naar het dal gegaan voor een bakje koffie. Dat bleek het beste plan, want het werd alleen maar mistiger, wat wel mooie plaatjes opleverde van oefenende paragliders.

  Terug naar het hotel hebben we vlak voor Arabba in een Pizzeria gegeten volgens het Airtimeosysteem: Je besteld heel de kaart, minus de duurste en goedkoopste pizza. Zo heeft iedereen voldoende te eten, altijd een warme punt pizza en variatie in je menu. Topsysteem !!!!

  De avond nog wat afgepilst in het hotel, terwijl de helft van de groep het Jan-Willem spel “Weerwolf” heeft gespeeld, met burgers, weerwolven, dag en nachten, etc. Je snapt dus wel, helemaal geen tijd meer gehad om de weblog op tijd bij te werken, maar ook geen meter gevlogen, dus wel wat teleurstellend na al die prachtige vliegdagen.
  Morgen beter !!!

  HIER de foto’s

• 07okt

  Een dag van Euforie en Teleurstellingen

  Weblog 6 Comments

  Na een wederom heerlijk ontbijt zijn we de busjes ingetogen en vertrokken naar de Belvedere.
  Het was mooi rustig op de start, dus we zijn weer snel achter elkaar weg gestart voor een glijvlucht naar het “schapenstrontlandingsveld”. Nadat iedereen geland was, de spullen ingepakt en terug de Pordoipas opgereden.

  Het leek nog erg rustig in de lucht, dus zijn we eerste een bakje koffie gaan doen op het terras. Een aantal van ons zijn meteen naar boven gelopen en daar begon de eerste teleurstelling: Ook Bene – die het busje met de pakzakken omhoog zou rijden – zat aan de koffie. Dus terwijl andere piloten al torenhoog boven de Belvedere uittorende, zaten zij zonder vliegspullen op de top van de Belvedere.

  Na de koffie is de rest naar boven gegaan. Een mooie wandeling, zonder pakzakken op de rug, dus iedereen kon genieten van de mooie tocht. Boven aangekomen hebben we snel de spullen uitgepakt en zijn de eerste gestart. Dat was een goede keus, want het speerde omhoog. Dit was voor menigeen de start van een super overlandvlucht, met als record (ik meen) wel 40 km. En hier komt de 2e teleurstelling: er was een periode waarop de lucht helemaal dood was. Een achttal piloten, waaronder Daan en Jasper, konden helemaal niets vinden en zakte langzaam aan uit. Daar worden de heren niet vrolijk van !!! En zeker niet als er een mede Teckel is (ik noem geen namen) die hem wel lekker opschroefde tot een 3150 meter, man wat een uitzicht, geweldig !! En met dit soort woorden moet je dus niet aan komen zetten bij hen na hun teleurstellende vlucht. (Maar het is wel leuk ?).

  Gelukkig werden we weer snel omhoog gebracht door Wilma, die helaas al sinds zondag met een (waarschijnlijk) gebroken rib na een ongelukkige start, het vervoer verzorgt. Op de lage start van de Belvedere stond inmiddels een prachtig windje, dus we zijn lekker weggestart voor een mooie soarvlucht. Het lukte Daan en Jasper om mooi hoog te komen en zij hebben zelfs een poging gedaan om de Pordoipas over te steken, om bij het hotel te kunnen landen. Dit lukte helaas net niet. Jasper is geland op het hoofdlandingsveld (schapenstrontveld) en Daan en ik bij het kerkje. Daar was het ff wachten op vervoer en toen zijn we naar het monument op de Pordoipas gegaan. Daar zijn Benne en Marc W nog gestart voor een glijvlucht naar het hotel.

  Kort samengevat: een topdag voor de piloten die op het goede moment weggestart zijn en een leuke vliegdag voor degene die niet de mazzel hadden dat ze het juiste window konden gebruiken (op de top van de Belvedere was het ouderwets aansluiten, zoals we dat bij Appie Hein gewend zijn, dus invloed op je startmoment was nihil).

  De verwachting voor morgen is een koufront in de middag, dus we zijn benieuwd tot hoe lang we kunnen vliegen en op vrijdag een vliegbare dag, maar niet zo mooi als vandaag. Maar het is nu al een topweek !!!!

  Tot morgen !!!

  HIER de foto’s.

• 06okt

  Wederom heerlijk weer.

  Weblog No Comments

  Nou en nu is Jasper weer de typ-sjaak!

  Vanochtend wederom lekker wakker worden met een strak blauwe lucht (het wordt bijna gewoon) met een lekker zonnetje. Het weerbericht liegt er dan ook niet om. Deze dag wordt een van de warmste 6 oktobers van de eeuw met temperaturen tot 26 graden. En jawel, het was meer dan aangenaam warm, zelfs bij de startplek was het korte mouwen weer. Héérlijk!!!

  Nadat we omhoog zijn gereden naar de Sella pas (de lift is immers gesloten) wordt de groep in tweëen gedeeld. Één gedeelte van de groep gaat naar de hogere startplek bij Langkofel en de rest (waaronder Jan, Daniel en ik) gaan net als gisteren naar de startplek op de Rodella. Om het hele stuk niet te hoeven lopen, maken we gebruik van de Landrover die daar rijdt. Die landrover is net zo oud en aftands als de baas, maar gelukkig nog wel zo fitaal dat wij zonder problemen op de top van de Rodella worden afgeleverd.

  Na een korte inspectie van de situatie op de startplek zijn achter elkaar de airtimers gestart. Jan had wat moeite om de hoogte te houden (hij was ook één van de eerste dus dan is het ook moeilijk) en stond even later dan ook weer aan de grond in Campitello. Daniël weet het wat langer vol te houden net als ik. Helaas was ik Daniël binnen enkele seconden kwijt, dus ik heb mijn eigen plan getrokken en wist snel de top van de Rodella te bereiken. Daar een uurtje gesoard boven de antenne’s en het chaotische (parapent) verkeer proberen te ontwijken. Toen het nog drukker werd, heb ik het voor gezien gehouden en ben na de landing gegaan. De inversie was dermate sterk dat het onmogelijk was om de aansluiting te vinden bij bijvoorbeeld het Sella massief. Na een landing met sterke dalwind (vrijwel rechtstandig naar beneden) de boel ingepakt.

  Ik had het wel gezien maar de andere 2 heren hadden nog wel wat vliegjeuk over om bij de Pordoi te gaan vliegen. Zij zijn met Ayke naar de startpek bij de Pordoi gereden en hebben daar nog lekker een tijdje kunnen soaren. Ik heb samen met andere Airtimers mijn tijd verdaan met terrashangen en het binnenslaan van de verschillende versnaperingen.

  Rond een uurtje of zes waren we allen weer terug in het hotel en over niet al te lange tijd sluiten we de dag af met een laatste drankje. Morgen moeten we immers weer fit zijn voor een nieuwe vliegdag!

  HIER een filmpje van de start van Jan en HIER van Jasper in de landing.

  HIER kun je de foto’s vinden van deze mooie dag.

  Tot morgen, waar Jan jullie – als webloggertjes – naar alle waarschijnlijkheid zal vermaken!

  LINK VEUR JAPPIE

« Previous Entries   Next Entries »