juni 2026
Z Z M D W D V
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Laatste berichten

Archief

Linke soep

Zoeken

  • 24sep

    onderdag 24 September.

    Oké-oké… Wegens diverse anonieme dreigmailtjes en antraxbrieven ben ik genoodzaakt toch dagelijks een posting te doen, al is deze nog zo saai. But don’t blame me if it’s getting horribly boring !

    Vandaag visite gehad van: (In volgorde van verschijnen) Gerard, Theo, Marc, Rudi en Bea, en ‘s avonds Peter en Gea. Heel erg gezelli, en die magere wangetjes van me kunnen héél-héél-héél snel weer verdwenen zijn 😉 Heren/ Dames: Ik vond het heel erg leuk om jullie weer even te zien en te spreken.

    Samen met de zuster hebben we het gehad over mijn ontslag uit het ziekenhuis, en ik mocht meedenken over de dag dat ik naar huis ga. Alle bestelde spullen komen vandaag of morgen. Ik vond het verstandig om het nog even over het weekend te tillen, zodat Annie nog wat rust heeft thuis, dus afgesproken is dat ik in principe Maandagmorgen naar huis ga. Mij benieuwen hoe dat allemaal zal verlopen en hoe ik me zal moeten redden helemaal alleen thuis. Wel komt één keer per dag de thuiszorg nog langs, o.a. voor de wasbeurt en trombose spuit, maar dat laatste kunnen we na instructie zelf ook wel…

    Groet’n! Stefke.

  • 23sep

    Woensdag 23 september.

    Ik wil niet dat deze weblog een saaie herhaling van zetten wordt, dus ik ga na vandaag alleen nog een weblogposting doen als er ook wat te melden valt.

    Vanmiddag zijn mijn schoonouders op visite geweest en Anita was er weer om half zeven. Vandaag weer diverse keren rechtop gezeten op de stoel en ook even gestaan op 1 been en een looprek. Het linkerbeen mag absoluut niet belast worden, dus niet per ongeluk steun zoeken op dat been.

    De zuster is al druk bezig geweest met het regelen van een bed, po-stoel, steek, rolstoel, plasfles en thuiszorg. Ze willen me gewoon naar huis sturen zodat ik daar kan genezen en er weer een ziekenhuisbed vrij komt. Het streven is om de spullen vrijdag a.s. af te laten leveren en dat ik vanaf vrijdag dan naar huis zou kunnen. Afhankelijk van mijn toestand kan dat ook begin volgende week zijn.

    Mijn behandelend arts/chirurg is vanavond nog even langs geweest want hij heeft nog eens uitvoerig gekeken naar de foto’s en mri van mijn ellende, en dan met name naar de bekken-fracturen. Het bekken heeft een behoorlijke opdoffer gehad, en der zit veel ruimte tussen de breuken. Dat betekend dat herstel minimaal 3 maanden zal duren. En in die drie maanden mag hij ook absoluut niet lateraal belast worden… En pas na 3 maanden mag ik hem voorzichtig gaan belasten en revalideren… Goeie grutten! daar ben ik dus nog effe zoet mee. Over 4 weken word het ijzerwerk uit m’n pols gehaald.

    groetjes, Jeffrey.

    Annie op visite (Klik voor vergroting)

    Annie op visite (Klik voor vergroting)

    Siep en Alie op visite.

    Siep en Alie op visite.

  • 22sep

    Vannacht redelijk geslapen, maar top zal het nooit worden. Om een uur of 6 zat ik al weer achter de laptop.

    Het is voor mij ongekende luxe: ‘s morgens komt er gewoon een zuster aan je bed en die vraagt: “nou meneer Griffioen; wat wil u eten?”… Kijk, zo kan het ook. Da’s nog eens wat anders als 3 kleine plakkies witbrood en een kuppie jam met een bak koffie. Dus ik heb heerlijk genoten van het ontbijt.

    Om een uur of acht kwam m’n behandelend arts aan m’n bed om te bespreken wat er gaat gebeuren en om te kijken hoe het er voor staat. Hij was erg te spreken over het vakmanschap van de Oostenrijkse chirurgen, en vond dat ze het heel mooi opgelost hadden. Ook de arts was van mening dat revalideren nog niet in zicht is omdat het eerst moet genezen. Ook hij wil er naar toe dat ik zo snel mogelijk thuis kan “uitzieken”, mbv materiaal zoals een bed, rolstoel, po-stoel, looprek, etc. en wellicht met thuiszorg
    en evt. de fisiotherapuit thuis. Ook het verplegend personeel en de fysiotherapeute denkt er zo over. Dus ze gaan morgen verder bespreken hoe het aangepakt gaat worden.

    De fysiotherapeute is ook langs geweest samen met een stagair, en ik heb me vandaag zowaar zelfstandig van het bed naar een stoel kunnen bewegen, en al zittend heb ik zo m’n lunch kunnen eten. Dat moet allemaal gebeuren zonder linkerarm natuurlijk en zonder het linkerbeen te belasten. Het voelt wel raar en eng: het is net of de zwaartekracht 3x zo groot is geworden, en het diep inademen gaat ook weer wat lastiger. Alles heeft natuurlijk 2 weken gelegen, en nu staat- of hangt het weer. Het is ook heel eng om te zien hun dun m’n benen geworden zij in die 2 weken. Anita zei vanavond: “Lijken wel benen van een
    invalide”.. En bedankt hé!… Ook m’n longen en de ademhaling voelt an weer raar aan. Ben zo slap als een vaatdoek. na een half uurtje heb ik de zuster even geroepen en ben ik weer op bed gekropen. De zuster zei dat ik behoorlijk wit om de neus geworden was, dus het is nog best zwaar.

    Vanmiddag is het goede nieuws gekomen dat de “snelle test” mbt MRSA negatief is, en ik dus niet MRSA verdacht ben. Definitief weten we dat pas als de uitslag van de 2e test binnen is over 2 dagen. ik mag dus onbeschemd visite ontvangen, maar die visite moet daarna we de handen wassen en mag geen contact hebben met andere mensen in het ziekenhuis.

    Vanmiddag om 3 uur is mijn vader op visite geweest. Hij heeft een heerlijk zout harinkje voor me meegenomen, en ook heb ik een jaarabonnement gekregen op het natuurblad “grasduinen”, nog voor m’n verjaardag. Daar ben ik zelf jaren lid van geweest dus dat is erg leuk! We hebben lekker bijgekletst en alle kaarten nog eens bekeken die ik gekregen heb in Lienz. Iedereen nog hééééél erg bedankt daarvoor! Ik heb ook de menu-keuze-kaart ontvangen voor morgen, en ook dat is ongekende luxe. Je kan voor het dagmenu gaan, of je kan zelf je hele maaltijd samenstellen uit een behoorlijke keuzemogelijkheid. Top!

    Vanavond was het spercieboontjes, aardappelpuree, kipfilet en yoghurt toe.

    Om kwart voor zeven kwam m’n kippetje binnen zetten. Ik moest nog even een zooitje formulieren onderteken voor de verzekering en nog wat dingen. Het was heerlijk om lekker even met z’n tweetjes te zijn. Ik heb me nog even weer overeind gehezen en heb een half uur rechtop op de rand van het bed gezeten. Annie is tegen half negen weggegaan.

    Zojuist heb ik weer een trombosespuit gekregen en zijn alle vitale lichaamsfuncties weer even opgemeten.

    HIER de foto’s van vandaag.

« Previous Entries   Next Entries »