• 29jun

  Op naar de Prekerstoel

  Weblog No Comments

  Maandag 29 Juni 2009.

  Vandaag zijn we verkast naar een kempiff vlakbij de “Prekerstoel”. Het was een prachtige rit langs fjorden en watervallen, en het was smoorheet. Na wat onderbrekingen om te picknikken, een veerboot te pakken, of om wijn te kopen (wat niet gelukt is) zijn we een uur of zes aangekomen op Kempiff.

  

  Panorama van ergens onderweg

  

  Panorama van de lunchstop

  Prima kempiff alleen jammer van de kleine kutstekertjes (Mitches) die ze hier hebben. Ik heb mezelf helemaal in de Deet gezet (zwaar
  anti-muggenmiddel dat plastic doet smelten, en waarbij je niet mag roken, eten of drinken!!) en nog weten die ettertjes de kleine
  onbesmeerde plekjes te vinden. Ik ben om 20:00 uur dan ook maar in de kempert gaan zitten…

  Het uploaden doen we trouwens op het terras bij de recepties, alwaar het zonnetje schijnt, en er nauwlijks mitches zijn…, en ze een lekker bakkie pleur schenken!

  HIER de foto’s van vandaag.

• 28jun

  Het “Nosi” van de zalm…

  Weblog 2 Comments

  Zondag 28 Juni 2009.

  Ik weet het… Het begint saai te worden, maar het is gewoon weer topweer als we de deur van de kempert open schuiven… Het is al lekker warm wanneer we aan het ontbijt zitten. Het wordt vandaag 28 graden!

  We zouden vandaag lopen naar een uitzichtpunt op 400 meter, maar de benen van Stefke voelde goed, en zodoende hebben we de strafexpeditie verdubbeld qua hoogtemeters: we
  gaan naar “Nosi” op zo’n 850 meter. Je hebt daar een schitterend uitzicht over de kom van de watervallen en het fjord.

  Halverwege de tocht zag Annie in eens een rood-wit doek liggen op de weg halverwege, en dat had toch wel erg veel weg van een parapent! Even de verrekijker derbij, en ja hoor: der stond er gewoon een parapenter klaar om te starten! We konden ook de windzak zien, dus het was kennelijk een officïele startplek… Gauw het fototoestel erbij gepakt om wat foto’s te maken.

  We waren kleddernat van het zweet en neusgaten zo groot als een buffel toen we op het hoogste punt aan kwamen, maar dan heb je ook wat! Ja Annie geeft natuurlijk nergens om: die loopt zó nog 1000 meter omhoog met die paardrij-dijen van der, maar holle-bolle-stefke had het wel even gehad. Schoenen, t-shirt en sokken ûût en genieten van het uitzicht vanaf de hut bij Nosi.

  nadat we weer wat opgedroogd waren en gegeten en gedronken hadden zijn we aan de terugreis begonnen. Dat viel ook niet mee voor Stefke… We hebben de laatste 4 dagen elke dag behoorlijk gelopen, zonder rustdag er tussen, en dat begint zich nu te wreken!

  Eenmaal beneden zijn we langs het water gelopen en het zag er toch wel érg aanlokkelijk uit dat glasheldere water. Het was bijna 30 graden, en we waren vies bezweet, dus zijn we eerst voorzichtig gaan pootje baden. Het water was gelukkig niet te koud en toen besloot ik om te gaan zwemmen (ondanks dat we geen zwemkleren bij ons hadden) Gewoon in de unterhöse ben ik gaan zwemmen. Héérlijk! Ik kon Annie Schillder zelfs overtuigen om ook een duik te nemen (ook zij in haar unterhöse und BH: We kennen hier toch niemand 😉 ) Nou daar knapt een mens van op kan ik u melden. Even lekker opdrogen op de steiger en vervolgens
  via de lokale snackbar – voor ijs en sinas – weer naar de kempiff gelopen.

  Daar hebben we even genoten onder de kersebomen van het weer, uitzicht, koele frisdrank, de rust, en al wat dies meer zijt…

  Na het douchen heeft chefkok Stefke Annie getracteerd op flinderdaspasta met smack, prei, ui, knoflook en basilicum-tomatensaus (we hadden ook verse paprika maar die was ik vergeten) en Meloen-yoghurt toe.

  Het is nu kwart voor elf ‘s avonds en ik zit nog in m’n t-shirtje buiten te webloggen, en Annie zit weer met haar neus in een spannend boek. Het is genieten hier!

  HIER de foto’s van vandaag.

• 27jun

  Waterval en Kersenbomen

  Weblog No Comments

  Zaterdag 27 Juni 2009.

  Vanmorgen brandde we om 9:30 de kempert ûût, want het is al weer schitterond weer… Ik zeg: goed weer in Noorwegen is een kwestie van geluk, en geluk dwing je af! en hebben we op ons gemakkie ontbeten en de boel opgebroken en betaald, en zijn vertrokken richting de Valurfossen waterval. Dat is ongeveer een half uurtje om bij het dorpje Ovre te komen en vervolgens nog een half uur om langs een steile bergweggetje omhoog te rijden naar de “hoogste parkeerplek”: het startpunt van de wandeling naar de waterval.

  

  Panorama 1 (klik voor vergroting)

  Dat laatst was best spannend, want 2 auto’s konden er niet tegelijkertijd rijden dus moest de één of de ander naar achter om een uitwijkplek te zoeken. Gelukkig kwamen we niemand tegen op de weg naar boven. De wandeling was schitterend en de waterval erg indrukwekkend. Wat een geweld. Het bleek overigens dat we niet de hoogste parkeerplek hadden maar de één na hoogste bleek later, en dat was een geluk bij een ongeluk, want de wandeling was mooier dan vanaf de hoogste parkeerplaats.

  

  Panorama 2 (klik voor vergroting)

  Na ongeveer 3 uur lopen waren we weer terug bij de kempert en hebben we de stoeltjes er even uit gehaald en genoten van een heerlijke koude cola, en hebben we even met de blote benen in de (ijskoude) rivier gestaan. Daar knapt een mens van op.

  We hebben de reis toen voortgezet naar Lofthus en hebben onderweg even een bank- en een supermarlt berooft en een enorm softijsje gekocht. Het is hier in het dal nóg veel warmer dan boven, dus zweten geblazen. Ongehoord voor Noorwegen.

  Kempiff Lofthus is een mooie kempiff ongeveer 70 meter boven zeespiegel en je staat onder de kersebomen. Het is voor Noorse begrippen best druk hier, maar dat zal aan het weer, het weekend en de vakantie liggen. We hebben wel een mooi plekkie kunnen scoren aan de rand van de kempiff met allen maar mensen achter ons en voor ons een prachtig uitzicht. Er was wel een probleempje met de electriciteit, want de dichtsbijzijnde stroompaal stond te ver weg voor ons. Een vriendelijke Duitser bood echter zijn hulp aan in de vorm van een verlengsnoer. Super! We moeten hem morgen echter wel inleveren want dan gaat ie weg, maar dan gaan we gewoon op zijn plekie staan. Voor de rest is de kempiif prima uitgerust en zijn de gasten erg rustig en hoor je weinig hier (op de Duitse variant van “baby from hell” Chucky achter ons na dan, want die bléérde behoorlijk toen we aankwamen… Maar nu is ie gelukkig stil.

  

  Panorama kempiff Lofthus (klik voor vergroting)

  Chefkok Stefke heeft vandaag weer de rijst-met-Chicken-tonight van Uncle Bens met zoet-zure saus gemaakt, alleen ipv kip hebben we fijn gesneden knakworsten gebruikt… Ik zeg: Een nieuw gerecht is geboren: “Knakworst tonight” met zoet zure saus! Erg lekkert!

  HIER zijn de foto’s van vandaag.

« Previous Entries   Next Entries »