• 16sep

  De ovula…. evaluatie…

  Weblog No Comments
  

  Flyeo

  Sjeeraar is voor de laatste keer de tiepert.

  Tja, het zit erop. Het waren fantastische dagen met hoogtepunten, maar ook…. hoogtepunten. Want behalve één dag anti-stuifweer hebben we:

  • prachtig weer,
  • veel drank,
  • heel veel lol,
  • lekker eten,
  • schitterende verhalen,
  • mooie vluchten,
  • leerzame dagen,
  • en vooral veilige en leerzame vluchten gehad.

  Zoals iedereen ongetwijfeld weet gaan de Laffe Teckels, PNN-bastaards en andere zwerfertjes ieder jaar week 37 naar het meer van Annecy om daar een lekker weekje te vliegen. Ooit is deze week in het leven geroepen om symbolisch het vliegseizoen af te sluiten, toen nog niet wetende dat er altijd nog mensen in de winter naar de Dolomieten en/of Algodonales gaan. Aangezien er veel Laffe Teckels graag eens een Dappere Teckel wilden worden, is de wens ontstaan om een ZekerHeidsTraining ofwel SIF te volgen. Na een mislukte poging in 2010 (Te harde wind) moest het er dit jaar toch van komen. Na wat gemail en gebel met een locale vliegschool, Flyeo, lukte het om in week 37 voor 16 man/vrouw een cursus te boeken van 3 dagen. Helaas vonden we geen 16e persoon en moest er één afzeggen vanwege ziekte. Maar op de kempif waren nog 2 vreemden die wel mee wilden doen, dus zo waren we toch nog met 16 personen.

  Het verloop van de ZHT en de prachtige honderden foto’ s hebben jullie kunnen volgen op de webloggert. Maar wat vonden we er van? Tja, natuurlijk is er veel gesproken over het niveau van de training en vooral over de verwachtingen. Er waren ‘ervaren’ SIF-ers, maar ook ‘groentjes’ . Dus iedereen heeft het op haar of zijn eigen manier ervaren en beleefd. Wat ons erg opviel was dat in tegenstelling tot andere scholen, het hier niet specifiek ging om de manouvres goed uit te voeren, maar om de beheersing om uit de manouvres  te komen. Dit is de zgn. pitch en damp, zoals op de foto hieronder weergegeven.

  

  Pitch and damp

  Vanaf de eerste vlucht mochten we direkt heftige manouvres vliegen, zoals de spiral dive en de eenzijdige inklaper met auto-rotation. Als we de uitleiding maar snel en goed deden. En daar konden we eindeloos op oefenen, want iederen volgende vlucht mocht je zelf bepalen wat je wilde doen. Helaas konden de laatste 2 vluchten niet doorgaan, vanwege veel te harde wind. Zoals al eerder vermeld, de koeien werden scheef tegen de helling aangeblazen. Omdat deze vluchten niet door konden gaan, kregen we korting op ons cursusgeld. Top!

  De conclusie:
  Flyeo is erg flexibel. Bijna alles kan en mag.  De instructeurs en medewerkers zijn allemaal vakkundig en dat is ook logisch. Want de meesten vliegen zelf acro. Waar Flyeo zich naar mijns inziens duidelijk in onderscheidt is dat de nadruk wordt gelegd op de controle van het scherm als het niet meer normaal vliegt.
  Is Flyeo een aanrader? Jazeker! Sterker nog, er zijn alweer een aantal Laffen die volgend jaar opnieuw 2 of 3 dagen willen meedoen.  Dat zegt genoeg. Dit jaar was erg geslaagd en we zien wel weer hoe het volgend jaar verloopt. Nu eerst maar eens een datum en locatie prikken om de duizenden foto’ s en uren film te bekijken.

  Cheerio, Sjeeraar

   

  

  groep Anthony

  

  groep Cyril

• 15sep

  Meeste Teckels naar huis; sommigen nog vliegen

  Weblog No Comments

  Zaterdag zijn de meeste Laffe Teckels huiswaarts vertrokken, maar er waren toch nog een paar vliegerts die vandaag nog een dagje wilde gaan vliegen. Alex vertelde dat vlakbij de Mont Blanc een mooie vliegstek is: Plan Joux. En dat leek hen wel wat. Zodoende vertrokken Wilma, Daniel, Teun, Alex en Nicole richting Plan Joux. Het was wel een stukkie tuffen (2 uurtjes) maar dan heb je ook wat. Hieronder het verslag gemaakt door Wilma:

  Na een aantal te hebben uitgezwaaid zaterdagochtend zijn wij vertrokken ri de mt. Blanc ofwel naar Passy/Plan Jouxe. Onze canadian friend Alex had nog wel een vriendje aldaar. Niemand minder dan Dennis Cortella, frans kampioen parapente en ontwerper van het Kortel-harnas…

  Na wat socializing wilde Dennis ons wel naar boven brengen met zijn busje en ach, hij vond het ook nog leuk genoeg om zijn vliegspullen mee te nemen om samen met Alex en Nicole een rondje te vliegen. Letterlijk een rondje want hij heeft een toplanding gemaakt om zijn auto weer naar beneden te rijden.

   Het uitzicht was werkelijk schitterend zoals een aantal Teckels al gezegd hadden. Ik moest even wennen aan de start met grind ipv de mooie tapijten van de Forclaz. Maar we hebben alledrie lekker gevlogen en er een duurvlucht van gemaakt. Zeker een aanrader om nog eens terug naar toe te gaan.

  Zondagochtend was Daniel natuurlijk voor dag en dauw op pad. Ik was als laatste weg en het gaf toch wel een trieste aanblik hoe leeg het om het busje was.

  HIER de foto’s

   

• 14sep

  Mooie ochtend- en avondvlucht

  Weblog 2 Comments
  

  "Happe noar de boas??!!"

  Annie doet verslag:
  De laatste dag van de vakantie en we konden heerlijk uitslapen, tussen 9 en 10 uur rolde iedereen z’n mandje uit (op uitzonderingen na, die altijd vroeg zijn). De lucht was strakblauw en heel helder, het beloofde een mooie zonnige dag te worden. Na een lekker ontbijtje met stokbrood, croissantje en eitje, begon het sommigen toch te kriebelen. Er was nog weinig wind, dus al gauw verdwenen de eersten naar de startplek “Entrevernes”. Theo, Hilda en Finn zijn naar een Kasteel geweest en naar Annecy.

  En als er een paar gaan, komen de meesten van de roedel er toch achteraan 😉 De niet-vliegers bleven achter op de camping, waarvan Jacqueline op de skeelers een rondje meer Annecy ging doen (super sportief!). Ook Jorden en Dirk/Jantine  en Pieter gingen niet vliegen, want die waren al druk met opruimen en tent afbreken. Jorden heeft altijd een halve dag nodig om zijn bungalow te poetsen en mooi op te vouwen 😉 Ze zijn in de loop van de dag naar huis gegaan…. Het teckel-kamp loopt langzaam leeg (snik)

  Op de startplek gekomen, was de wind af en toe van voren, soms cross en variabel. Dit betekende dat er al goede bellen langs kwamen. De eersten die startten, konden gelijk goed boven blijven, maar het was best turbulent in de lucht. Al gauw bleek dat dit door de meesten van ons, niet als prettig werd  ervaren…. Het was ook best een lastig om netjes op de landing te komen, want steeds ging het weer omhoog. Jef en Harry zijn als enige op het veldje bij onze camping geland. Jef had het ook na 40 minuten wel gezien. Hij vloog trouwens met de ouwe Mistral 4 van Pieter, zodat Wouter de Arcus 6 kon proberen. De rest van de dag zou de wind alleen maar toenemen, dus voor de meesten van ons was dit de laatste vlucht van de vakantie. Terug op de camping werd er al druk schoongemaakt en opgeruimd door Marianne en Jef. Luifel van de voortent, de Teckel-partytent etc. Marianne en Gé hadden toch bedacht, om zaterdag in één keer naar huis te rijden, heel verstandig want het was veel te mooi weer vandaag. De rest van de middag stond in het teken van opruimen, schoonmaken, in de zon zitten, bier drinken, chips eten.. kortom lekker chillen.

  Lieneke, Jasper, Tjitske en ik hebben ‘s middags nog een mooie wandeling gemaakt boven de startplek Col de la Forclaz, we hadden op het hoogste puntje een prachtig uitzicht over het hele meer en toen we weer terugkwamen bij de startplek hebben gekeken naar een mooie “show” van een groepje “acro”-vliegerts. Waaronder Jim , onze “steun en toeverlaat” tijdens de ZHT op de startplek 😉 Het was een prachtig gezicht, hoe deze lui vliegen.. Alsof het niets is. En na de ZHT, weten wij wel beter…  Het was de ene Helikopter, na de ander Tumbling en mooie wingovers, dan weer landen op de startplek, want in het dal blies de wind inmiddels wel windkrachtje 6. We konden boven de schuimkoppen op het water zien. Bij de winkeltjes op de col, heeft Jasper ons nog even op een heerlijk ijsje getrakteerd. Dit was op zich al een hele slapstick: we konden uit verschillende soorten ijs kiezen, het baasje van het terras schreef dit op en wij gingen zitten, lekker in de zon aan een tafeltje. Eerst werd de ijslepel opgehaald, toen ging zijn schortje om en ging hij op zijn dooie akkertje het eerste ijsje scheppen, die gelijk fout ging met de smaken…. Mochten we wel zo hebben en ging hij opnieuw… Uiteindelijk hadden ieder zijn ijsje, maar de helft klopte niet. Het was het allemaal wel waard, met deze show van het baasje.

  Toen we terug kwamen op de camping waren, er toch een aantal van ons net naar boven vertrokken, omdat die zin hadden in een avondvluchtje. Het was inmiddels 6 uur en de wind was aardig geluwd. Wouter en Jacky waren zo vriendelijk om de auto’s heen en terug te rijden, zodat Wilma, Daan, TA, Jan, Theo nog even lekker konden vliegen. Tegen half 8 kwam de laatste binnen op het landingsveldje van “onze” camping. De rest van de teckels heeft dit heel gezellig aanschouwd, sommigen met enige jaloezie…….   😉

  Hierna hebben we met z’n allen patat gehaald, sla gemaakt, Jef heeft nog de vis van Dirk gebakken en er waren knakworsten… Dit werd een hele snelle schranspartij, want het was al behoorlijk koud buiten (en iedereen had natuurlijk al behoorlijk trek) De rest van de avond was: thee/koffie drinken, rest van de drank opmaken, foto’s van vandaag bekijken, sterke verhalen vertellen en aanhoren.. en…kou kleumen. Tegen 11 uur ging geleidelijk iedereen naar zijn mandje, alvast afscheid genomen van Gé en Marianne, want die vertrekken morgen al vroeg, en dan is er vast nog niemand op….  Nou, dit was het voor vandaag. Morgen vertrekt de rest vd roedel (op Daan, Wilma en TA na).

  HIER weer de foto’s

« Previous Entries   Next Entries »