juni 2026
Z Z M D W D V
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Laatste berichten

Archief

Linke soep

Zoeken

  • 07aug

    Vrijdag 7 Augustus 2009

    Het is vandaag weer schitterrond weer en na Gerard en Marianne hebben na het ontbijt de tent afgebroken en zijn richting Nederland vertrokken. Wij zijn vrij op tijd naar de busjes gegaan om niet weer een eeuwigheid te moeten wachten. We waren al om een uur of tien op de Emberger. Er lagen al tientallen delta’s klaar en er was nauwelijks ruimte voor de paragliders.

    Na een bakkie troost en wat kletsen met de Airtime cursisten zijn we de boel gaan klaar maken. Er staat weinig wind en met een perfecte voorwaartse start was Wouter airborne. Peter was ook al airborne en ik heb even op een licht windje gewacht en ben toen ook weggestart.Bij het “neusje” van de kloof had ik al gauw een belletje en langzaam maar zeker ging ik richting cloudbase. Peter was daar ook al aangekomen en het wachten was op Jasper. Ook hij kon na wat zoeken een belletje vinden en ging mooi omhoog. Wouter kon het nét niet redden en is op een gegeven moment naar de landing gegaan. Alhoewel Jappie niet helemaal op cloudbase was meldde hij toch door de porto dat ie over ging steken richting Wiesflecker. Peter en ik gingen mee, en omdat ik op dat moment vrij hoog zat, kwam ik ook hoog aan boven het modelbouw vliegveldje. Jappie en Peter zaten lager en moesten via Wiesflecker vliegen om wat thermiek te krijgen. Jasper kon niet genoeg vinden en heeft na een
    tijdje op moeten geven. Ook Peter meldde dat ie koers moest zetten richting kempif, maar vond onderweg toch nog weer een
    belletje en heeft hem toch weer omhoog weten te schroeven. Ik was inmiddels bij Stagor aangekomen waar het rete-turbulent was. Ik zat op zo’n 2000 meter en ben toen overgestoken naar de Weissensee. Boven het dal was het allemaal sink dus speed erbij, en gassen. Ik kwam vrij laag aan bij het richeltje van de Weissensee, maar eenmaal over het richeltje had ik weer een mooie bel en ben weer naar 2100 meter gegaan. Na anderhalf uur ben ik via de Zuidflank van het Drautal weer boven de kempiff gekomen en ben toen geland. Peter heeft ook na veel pielen en ook veel sink bij Stagor toch de Weissensee weten te bereiken, en is ook weer op de kempif geland. Top!

    We zijn toen even gaan lunchen en halverwege de middag zijn we weer met het busje omhoog gegaan naar de Emberger. Ik ben daar (uiteraard) weer als eerste weggestart, en Wouter volgde al snel. Jappie stond klaar om te vertrekken, maar toen kwam er één of andere duitse hapsnurk die pontificaal zijn scherm voor die van Jappie neer legde en zich op z’n gemakkie ging klaar maken… Zelfs a een opmerking van Jappie ging ie gewoon door met klaar maken alsof zijn neus bloedde. We konden door de porto horen dat Jasper moordneigingen vertoonde… Uiteindelijk was ook Jasper gestart en hebben we min-of-meer hetzelfde rondje nog maar een keer gedaan! Wouter zag nadat hij gestart was dat er een D-lijntje kapot was en heeft het zekere voor het onzekere genomen en is naar de landing gegaan.

    Het was vandaag dus weer een ouderwetse TOPDAG! Voor Marianne en Gerard was het helaas niet zo’n topdag, want de reis ging kl*te… Het begon al met een defecte vrachtwagen in de Tauerntunnel en onderweg heel veel files, dus die hebben een helse
    rit gehad.

    ‘S avonds weer lekker eten bij het restaurant, en toen hoorden we een fanfare spelen bij de Badensee. De serveerster vertelde ons ook dat er om 22:00 het jaarlijkse zomer-vuurwerk afgestoken zou gaan worden bij de badensee. Dus na het eten hebben we stoeltjes en alcoholische versnaperingen opgehaald bij de tent en zijn we naar de Badensee gelopen. Daar was het best gezellig met biertentjes en braadworst-tentjes en het muziekcorps dat op de steiger aan het spelen was. Om een uur of 22:15 stopte de muziek en begon het vuurwerk. We hadden op voorhand zo onze twijfels over het vuurwerk van Greifenburg, maar het moet gezegd: het was prachtig! Écht super mooi proffessioneel vuurwerk wat wel 20 minuten duurde. Top!

    Daarna zijn we langzaam aan naar de tent gegaan en zijn we gaan slapen. Helaas hebben we vandaag helemaal geen foto’s gemaakt.

  • 06aug

    Donderdag 6 augustus 2009

    Tja… De weblog van vandaag… Eigenlijk kan ik gewoon zeggen: Zie gisteren… Ik zal de verschillen opsommen:

    We hebben erg lang moeten wachten op de busjes en daarom kwamen we eigenlijk te laat aan op de Emberger. Daardoor was de beruchte crosswind al aan de gang toen we boven kwamen.

    Gerard zou met Jacqueline gaan tandemen vanaf de Emberger, maar net zoals gisteren was de wind te cross en stond er een pittig oostenwindje. Zelfs nadat ze uren gewacht hadden en Jeffrey, Jasper en Peter succesvol gestart waren was het nog niet goed genoeg voor de tandem. Ze zijn toen naar de 1300 m. plek gegaan en ook daar was het voor de tandem niet goed: cross en af en toe rugwind. Ze zijn toen maar weer met het busje omlaag gegaan. Ook Wouter kon niet meer starten van de 1300.

    Ik was inmiddels thermmiek aan het zoeken, maar dat lukte maar slecht. Ik wilde me niet te ver weg laten blazen dus ben ik uiteindelijk geland naast een kerkje tussen Greifenburg en Berg in. Dit veldje wordt wel vaker gebruikt voor buitenlandingen en is ideaal. Je kan lekker in de schadum van de kerk je pent opvouwen. Peter kon ook niet genoeg hoogte pakken om de Kempif te halen dus die heeft hem ook bij het kerkje neergezet. Jasper had nog een paar belletjes en was hoog genoeg gekomen om de kempif te halen, en heeft Peter en mij later opgehaald met de auto.

    ‘S middags hebben we nog een flinke tijd doorgebracht op de landing met droge wordt, bier, pinda’s en chips en ‘s avonds hebben we weer lekker hünchen gegeten en via een kort tarp-bezoek is iedereen weer de tent ingedoken…

    HIER de foto’s.

  • 05aug

    Woensdag 5 Augustus 2009

    Toen ik wakker werdt brandde ik al de tent ûût. De zon baktte er al flink op los. Vandaag belooft een mooie dag te worden. Na het ontbijtje zijn we naar de poort gegaan om naar de emberger te gaan. Er lagen al flink wat pakzakken klaar, dus legden wij onze pakzakken achteraan. Na een half uurtje wachten kwam frou Pützl er aan rijden met de bus en tijdens haar draai om de auto te keren stopte ze naast mij en vroeg waar ik heen wilde. “Emberger” zei ik… “Dan fahre ich mit innen”.. was het antwoord! En ze stopte de bus naast ons, en de laffe teckels mochten aan boord. Elke andere onverlaat – waarvaan sommigen al veel langer wachtten – werden subiet geweigerd met de mededeling “Diese bus ist fur Airtime”… TOP!

    En toen we boven waren kwam frou Pützl nog even naar ons toe en zei dat we gewoon met ons groepje bij elkaar moesten gaan staan en dan kregen wij voorrang zogenaamd onder het motto “Airtime cursisten”… We kunnen kennelijk een potje breken bij frou Pützl!

    Boven aangekomen hebben we na wat rond kiek’n de spullen klaar emaakt en ben ik als eerste (uiteraard) weggestart. Gerard volgde al snel. Voor mij waren er een stuk of 10 aan het draaien in een mooie bel dus ik dacht dat het niet zo moeilijk zou moeten zijn om omhoog te komen, maar niets was minder waar. De grote bellen “waren op” (of ik kon ze niet vinden), maar na 10 minuten pielen bij het neusje was ik alleen maar gezakt. Er waren wel belletjes, maar die waren fel en klein en verwaaid. Ik merkte ook dat ik maar langzaam vooruit kwam als ik naar het oosten vloog, dus er stond een pittige oostwind. Op een gegeven moment kon ik niets anders dan met speed de kloof over te steken richting Wiesflecker, maar ook daar zat
    geen thermiek van betekenis. Na 25 minuten moest ik dus landen, en na mij zakten iedereen eigenlijk uit. Ook Gerard had inmiddels melding gemaakt van de harde oostwind, en zag vanuit de lucht dat er veel piloten de kempif niet haalden en buiten moesten landen. Jasper melde toen dat ook op de start het niet meer vertrouwd was, want de wind was cross en soms zelfs van achteren. Bovendien was het erg turbulent voor de start, wat voor gevaarlijke situaties leidde. Ze besloten om niet te starten en eerst maar een tijdje af te wachten.

    Gerard en ik waren inmiddels klaar met inpakken en zagen dat nog meer mensen niet meer tegen de wind in kwamen (of te laat merkten dat ze te laag zaten) en veel buitenlandingen was het gevolg. We zijn toen maar gaan lunchen met Marianne onder de tarp en hebben genoten van lekkere noodles en Almdutler.

    Pas na een paar uur was het weer een beetje gekalmeerd op de start, en startten er weer een paar weg. Jasper vroeg ons om verslag te doen van deze winddummies, en toen bleek dat ze makkelijk de landing haalden zijn Jasper, Peter en Wouter ook weggestart. Jan was al eerder weer mee terug gereden met de rest van de familie, want die moest “voor-slapen” vanmiddag, want die gingen om half acht ‘s avonds weer terug naar nederland. Dat is eerder dan de bedoeling was, maar ze hebben helaas een sterfgeval in de vriendenkring en willen bij de uitvaartplechtigheid zijn.

    Gerard Marianne en ik zijn nog even boodschappen wezen doen en aan het eind van de middag zijn Gerard, Wouter en ik nog even naar de 500 m. plek gegaan voor een avondvluchtje. Jacqueline kwam er achteraan met de auto. Op Wiesflecker lagen al 30 cursisten klaar, aar die zaten kennelijk te wachten op de kerst, want er zat weinig beweging in. De wind was af en toen van achteren, dus de bergwind dreigde de overhand te krijgen. Maar ook bij nukwind werdt er niet gestart door de duitse vliegschool. Ik had inmiddels de spullen klaar gelegd op de hoge schuine helling, en had nog een aanvaring met een arrogant jong cursiste trutje, die zó haar scherm neergelegd had dat ik de linkerkant niet kon uitvouwen. Ik was bijna klaar dus ik legde mijn scherm half over die van haar, en toen begon ze af te steken met “of ik wel een brevet had, en dat ik op moest schieten en en nog meer van die onzin. We hebben haar even uitgelachen en ik ben toen met lichte rugwind weggestart. Hard lopen, maar verder ging het prima. Toen ik geland was kwam ook Gerard er aan (met een pak hooi is z’n scherm). Daarna duurde het een tijd voordat er nog iemand naar beneden kwam en Leontien meldde al dat de periodes met rugwind steeds langer duurden. Helaas was het vliegen toen écht afgelopen, en moest Wouter weer met Jacqueline mee naar beneden.

    We hebben nog een tijdje rondgehangen op de landing met een lekker koud biertje en zijn toen gaan eten met z’n allen. Jacqueline is vandaag trouwens wezen duiken in de Badensee, en dat was op zich wel weer leerzaam, maar verder niet zo veel aan…

    HIER de foto’s van vandaag.

« Previous Entries   Next Entries »