• 04aug

  Staartje met een föhn

  Weblog 1 Comment

  Dinsdag 4 Augustus 2009

  Om een uur of 7 vanmorgen hield de regen pas op, en kwam er weer leven in de brouwerij op de kempif. Wiesflecker stond al weer vol met duitse cursisten die wachten tot de lage bewolking omhoog trok zodat er gestart kon worden. Pas na een uurtje was er een gaatje ontstaan en werdt er gestart. We hebben nog wat last van het staartje van het front, en er zou ook kans zijn op een Nordföhn, dus voorzichtigheid was geboden.

  We hebben gezellig met z’n allen ontbeten en koffie gedronken. Omdat het vliegen onzeker was vandaag zijn Gerard en Marianne naar Spittal gegaan om te sightseeën, en Jacqueline wou richting de Weissensee gaan, om te kijken of ze daar kan duiken deze week. Het was nog steeds half bewolkt, maar de resterende heren hadden toch last van vliegjeuk (en dan helpt krabben écht niet), en wilden toch een vluchtje van de 500 gaan doen. Jasper, Wouter en Peter hadden nog niet gevlogen deze week, dus bij hun was de jeuk écht niet te huffen. Jan had nog geen goed gevoel over het weer, en besloot niet mee te gaan. En toen bekend werdt dat Airtime gestopt was met de cursisten besloot ook Wouter om niet te vliegen maar mee te gaan met Jacqueline.

  De rest had nog wel zin en toen een busje van Peter Putzl langs kwam hebben we even gevraagd waarom Airtime niet meer vloog. Er bleek nogal een crosswind te staan, waardoor het lastig was voor cursisten, maar voor vrijvliegers zou het geen probleem moeten zijn. Dus zijn Jasper, Peter en ik meegegaan naar Wiesflecker.

  Daar bleek het allemaal mee te vallen… Er was wel wat crosswind, maar die was prima te doen. We zijn weggestart en hebben wat “gespeeld” tijdens de glijvlucht naar beneden, en zijn binnen 5 minuten weer geland. Toch weer effe lekker! Ondanks dat het wat bewolkt is vandaag was het weer brotsig warm.

  Van de föhnwind hebben we eigenlijk geen last gehad vandaag, waarschijnlijk doordat er geen thermische aktiviteit was in ons dal, fungeerde de bewolking als een soort deksel, en waaide de föhn gewoon over ons heen. ‘S middags werdt zelfs weer vanaf de Emberger gestart. Omdat het toch wel wat brotsig weer was vandaag, zijn Wouter, Jacqueline en ik nog even naar de Badensee gegaan om een verfrissende duik te nemen. Het water was nog steeds lauw warm van de hittegolf van afgelopen week, dus zelfs Wouter vond het lekker water.

  ‘S avonds hebben we weer lekker gegeten op het terras en na het gebruikelijke afborrelen onder de tarp zijn we weer de tent in gedoken.

  HIER nog wat kiekjes van vandaag.

• 03aug

  J&W arriveren samen met een “Frontje”

  Weblog No Comments

  Maandag 3 Augustus 2009

  Ik vrees dat de weblog van vandaag niet zo spectaculair wordt, want het was een dag van rondlummelen en koffie zuipen. Het verwachte frontje is vandaag binnengekomen en zorgde vanaf 12:00 uur voor regen. Vanmorgen was het nog prima weer, en vanaf een uur of zeven werden er weer hele kuddes duitse cursisten de berg afgetrapt. 2 instructeurs hanteren voor 30 cursisten de “2 minuten-regeling”; d.w.z. dat er elke 2 minuten iemand start. Consequentie is dat de instructeur bij de landing continue 5 cursisten in de lucht heeft die binnen gepraat moeten worden. Geen wonder dat er af en toe eentje “een busje meepikt”…

  Na het ontbijt – waar we Peter van leer ook bij uitgenodigd hadden – hebben we het proffesionele koffiedrinken weer opgepakt, en om ongeveer 11:15 kwamen Wouter en Jacqueline de kempif op rijden. Ze hadden erg veel regen gehad onderweg, en nadat ze gearriveerd waren begon het ook bij ons te regenen. In de regen de tent opzetten was uiteraard geen optie dus hebben we nog maar weer wat koffie genuttigd. Na een stief uurtje werdt het even droog, en hebben W&J hun tent opgezet, en hebben wij ons bezig gehouden met het bouwen van een extra tarp van een oranje grondzeil. We hadden de boel nét staan of het begon alweer te regenen, en dat heeft de hele middag en avond en nacht eigenlijk doorgezet in meer of mindere mate.

  ‘S middags zijn we met z’n allen even op het overdekte terras gaan zitten bij het restaurant om de befaamde “supfentopf” te nuttigen, maar die was ook niet meer wat ie eens geweest was. Dat viel wat tegen. De rest van de middag hebben we nog meer rondgelummeld, en zijn we ingegaan op de uitnodiging van de familie Vlaminkx om bij hun in het appartement wat te komen drinken. Dat was erg gezellig en erg warm! Sommigen hadden die warmte nodig, maar anderen weer niet en vielen bijna in slaap…

  Om 8 uur ‘s avonds hebben we een tafel besproken in het restaurant voor ons allemaal (Gerard, Marianne, Jasper, Jan, Tjitske, , Moeder van Tjitske, Peter, Jacqueline, Wouter en ik) en hebben we lekker gegeten. Daarna nog efkes onder de tarp gezeten, maar bij de meeste van ons vielen de luiken bijna dicht, dus hebben we dat kort gehouden.

  HIER de foto’s van vandaag.

• 02aug

  Verloren zoon terug!

  Weblog 1 Comment

  Zondag 2 Augustus 2009

  Het is weer tropisch warm vandaag. We hebben weer gezellig ontbeten onder de tarp van G&M en camping-kok Gerard heeft vanmorgenvroeg al weer zijn culinaire kunsten vertoond door een heerlijk gebakken eitje met spek te maken… Héérlijk!

  Vanmorgen was het al gauw erg druk bij de verzamelplaats voor de busjes. Op een gegeven moment lagen er 24 pakzakken en 8 delta’s klaar, maar geen busjes. We hebben toen besloten om iets later te gaan vliegen. En zal je net zien: een uurtje later waren er busjes zat maar te weinig piloten. Maar goed, om een uur of half één hadden we dan toch een busje vol.

  We zouden eigenlijk naar de Emberger, maar we hadden al van een piloot te horen gekregen dat het erg hard waaide boven. Ook Ayke kwam ons melden dat er een pittig windje stond, dus hebben we besloten om naar Wiesflecker te gaan. Het was inmiddels rete-thermisch dus vanaf Wiesflecker zou het ook moeten lukken. Zo gezegd zo gedaan. Boben aangekomen waren Leontien en Barry (instructeurs Airtime) ook aanwezig met de thermiek- en gevorderden club. We hebben onze schermen klaar gelegd en zijn weggestart. Ik als eerste, en ik vloog zo een bel in. Na wat héén en weer vliegen langs de helling zat ik zo op 1700 meter. Daarna startte
  Jan weg, en ook hij kon de thermiek goed oppakken. Vervlgens startte Gerard weg, en hij was nauwlijks los of hij schoot als een raket rechstandig omhoog met 5 meter per seconde. Terwijl hij gewoon rechtuitvloog bleef hij maar stijgen en stijgen ook boven het dal. Dat vertrouwde hij toch niet zo, zeker gezien het feit dat er een matige zuid-west fohn verwacht werdt, dat hij met oren weer naar beneden ging. Inmiddels had Marianne over de porto gemeld dat de wind aardig begon aan te trekken. Ook Jan en ik zijn vervolgens aan het afdalen geslagen, want het ging overal omhoog (“jongens-jongens… Wie rijd de quad?”). Zelfs met oren en speed ging je nog anderhalve meter per seconde omhoog hier en daar. Uiteindelijk zijn Gerard en Jan veilig geland en ook ik heb alle afdaal technieken kunnen oefenen (oren met speed, B-stall, steilspiraal) alvorens ik aan de grond stond.

  We hebben op ons gemakkie de boel ingepakt en zijn daarna even wat gaan eten onder de tarp. Het was er warm en daar wordt je toch wel behoorlijk sloom van. Dat resulteerde dan ook in een wegdoezelende Marianne en Jeffrey onder de tarp. Gedurende de middag was er af en toe een vlagerige harde wind, wat het landen voor de delta’s en paragliders er niet makkelijker op maakte. Dus het kijken naar landingen was een soort toeristische atractie geworden op de landing (om het woord “ramptoerisme” maar niet in de mond te nemen. Er verdwenen delta’s in het mais en af en toe ook bijna in de grond. En wederom kakte de overontwikkeling steeds weer in, dus achteraf viel het allemaal wel mee.

  Aan het einde van de middag zijn G&M en ik nog even gaan badderen in de badensee en zijn we na een versnapering onder de tarp om 20:00 uur naar het restaurant gegaan voor de befaamde “Hünchen”. We hebben daar gezellig (en luidruchtig) wat pluimvee “uit elkaar getrokken” samen met de familie Vlaminkx en vrienden van Barry. En precies op schema kwam Jasper om tien over
  negen aanstiefelen vanaf het treinstation Greifenburg na een treinreis van 14 uur met 5 x overstappen. En omdat hij errug zin had in ijs, bestelde hij vrijwel onmiddelijk de “Hausn becher” en vrat die met paraplutje en al op…

  Daarna nog even afborrelen onder de tarp en vervolgens de tent in…

  HIER zijn de foto’s van vandaag.

« Previous Entries   Next Entries »